تقدیم به بهترین بهترینها تنها فرشته نجاتم از تنهایئ

                   

 

تقدیم به تو که هرگز نیافتمت به دنبالت می گردم

ای گمشده ی روزها و شبهای من ؟

نیستی؟کاش بودی تا سر بر شانه ات می گذاشتم... تا میگریستم ...

 ز دست این دنیای بی وفا

 که مرا اینگونه کرد ... آری ...کاش می یافتمت ...

 کاش چشمانم را می بستم و می گشودم

و تو را احساس می کردم...حال که نیستی هر جا هستی خوش باشی...

تنها نفس بکش چون من با تنفس تو زنده ام ... ای بهترینم....

 من هنوز به دنبال تو میگردم

 

تقدیم به تنها قرار شبهای بی قراریم

شاید پایان زندگی اینجا باشد

وصيت عشق   

تا چند صباحي ديگر شايد پايان راه زندگي ام باشد ، و يا شايد آغاز دوباره زندگي

آري من بيمارم ، بيماري كه من مبتلا شده ام پايانش مرگ است ، تاريخ مرگم را ميدانم و منتظر آن مي مانم تا فرا رسد اميدي ندارم ، تنها اميدم به خداست كه دواي دردم را برايم برساند

ميخواهم در اين لحظات كه از مرگ خودم باخبرم و ميدانم چه زماني فرا مي رسد وصييتي براي همگان بنويسم پس بخوانيد وصييت من را در اين دفتر عشق

آهاي آدميان ، به چشمهاي خود بياموزيد كه نگاه به كسي نيندازند ، اگر نگاه انداختند عاشق نشوند اگر عاشق شدند وابسته نشوند اگر وابسته شدند مجنون نشوند و اگر نيز مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند

آهاي عاشقان اينك كه پا به اين راه دشوار گذاشته ايد ، با صداقت عشق را ابراز كنيد ، تنها عاشق يك دل باشيد ، تنها به يك نفر دل ببنديد ، و با يكرنگي و يكدلي زندگي كنيد

آهاي عاشقان به عشق خود وفادار باشيد ، تا پايان راه با عشق باشيد ، و از ته دل عشق را دوست داشته باشيد

آهاي عاشقان از تمام وجود عاشق شويد ، و با اراده و اطمينان پا به اين راه بگذاريد

رسم عاشقي دروغ و خيانت نيست ، رسم عاشقي صداقت است پس سرلوحه و الگوي خود را صداقت قرار دهيد

آهاي عاشقان نه لازم است مجنون باشيد و نه فرهاد ، تنها خودتان باشيد ، همين و بس

آهاي عاشقان ، ساده نباشيد ، عشق را از ته دل بخواهيد و انتظار عشق را حتي تا پاي مرگ بكشيد

آهاي عاشقان عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذارني و گذراندن لحظه هاي زندگي با هدف عاشق شويد و با عشق نيز از اين دنيا برويد

وصيت من به همه عاشقان و آدميان همين چند جمله بود

من سرطان دارم ، سرطان عشق

دواي درد من معشوقم هست ، و تاريخ مرگم برابر جدايي او از من مي باشد

دواي دردم رسيدن به معشوقم هست ، و تاريخ شفايم گرفتن دستان او و رسيدن به او مي باشد

پس خداوندا دواي درد مرا به قلبم برسان تا اين كابوس وحشتناك سرطان و مرگ به خاطر جدايي از عشق را از وجودم محو شود الهي به اميدتو.

از خدا خاستم

از خدا خواستم تا عادات بد مرا از من بگیرد

خدا فرمود نه

گرفتن عادتها کار من نیست.

تو خود،باید آنها را از خود دور کنی

از خدا خواستم به من صبر عنایت نماید

او فرمود نه

صبر زاییده درد ورنج است

صبر،بخشیده نمی شود آموخته می شود

از خدا خواستم به من خوشبختی عطا نماید

او فرمود نه

من به تو برکت می دهم،خوشبختی به عهده خودت

از خدا خواستم تا درد را از من دور کند

او فرمود نه

درد و رنج تو را به من نزدیکتر می کند

از خدا خواستم تا روح مرا شکوفا کند

او فرمود نه

تو خود باید در درونت شکوفا شوی

من تنها می توانم شاخ وبرگهایت را هرس کنم تا پربارتر شوی

از خدا خواستم تا تمامی چیزهایی را که سبب می گردد

تا از زندگی لذت ببرم به من بدهد

او فرمود نه

من به تو زندگی می دهم که بتوانی از همه چیز لذت ببری

از خدا خواستم تا کمکم کند دیگران را دوست داشته باشم

به همان اندازه که دیگران مرا دوست دارند

خدا فرمود...آه بالاخره آنچه را باید از من خواستی

برای دنیا تو شاید تنها یک شخص باشی

اما...

برای یک نفر،شاید که یک دنیا باشی

میخام برات بمیرم شاید که باورم کنی

نمي دانم چرا رفتي ؟

نمي دانم چرا ؟

شايد خطا كردم ...

و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي ...

نمي دانم چرا ؟

تا كي ؟

براي چه ؟

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد !

و بعد از رفتنت ، رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد .!

و بعد از رفتن تو ، آسمان چشمهايم خيس باران بود .!

كسي از پشت قاب پنجره ، آرام و زيبا گفت :

تو هم در پاسخ اين بي وفايي ها بگو :

در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم ....

نمي دانم چرا ؟

شايد ......

به رسم عادت پروانگي هامان ...

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت ...

دعا كردم .........

کجاست

 

   کجاست جاده ای

                            که مرا به تو برساند؟

              کجاست کسی که

      اسمان را به من نشان دهد؟

                           دلم از این ابرها گرفته.....

 

 

 

چشمهای منتظر

---

جدایئ یعنی؟...

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               بهزاد و

قمار                                                                                  تنهاهیهاش

در                                  عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

 

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

 

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار     يعن

حسرت

با يك دنيا غم و حسرت دل از آغوش تو كندم
ديگه حتي يه بارم من به عشقت دل نمي بندم
به آسوني يك قصه تو از عشقم گذر كردي
دلم يك گوله آتيش بود تو اونو شعله ور كردي
ميون اين همه آدم شدم تنهاترين تنها
منو اينجا رها كردي تو در اين گوشه دنيا
با يك دنيا غم و حسرت دل از آغوش تو كندم
ديگه حتي يه بارم من به عشقت دل نمي بندم
ببين بغض شكسته ام رو نمي گم ديره يا زوده
اگر چيزي برام مونده يه مشتي خاطره مونده
واسه اين عاشق ساده يه روز مثل خدا بودي
نمي دونست دل ساده كه خيلي بي وفا بودي
با اينكه دل بريدم من شكسته بال پروازم
هنوز هم توي اين غربت برات معناي آوازم
با يك دنيا غم و حسرت دل از آغوش تو كندم
ديگه حتي يه بارم من به عشقت دل نمي بندم

تنهایم تنهای تنها

 

خداحافظ همین حالا ،

 همین حالا که من تنهام

 خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که من و از چشم تو می دید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده ست

نه اینکه می شه باور کرد دوباره آخر جاده ست

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیاها

بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

جدایئ

 

درد ودل

دلم تنگ است برايت در كنار تو
ذهنم ندارد آهنگي زيبا تر از صداي تو
دلم هر روز بي تاب تر از ديروز
دم به دم مي گيرد از من سراغ تو
گلايه مي كند مرتب از زبان من
كه سوزم از نگفتن درد است ، براي تو
آن دست من ميگيرد سراغ از ديگري كه
شايد او حس كرده باشد امروز گرماي دستان تو
دلم هر دم به چشمانم فرمان نابينايي دهد
كه مگر نباشد اين بار ميان چهره ها ، صورت خندان تو
قلب من گريان ،‌دارد درونش آرزويي بر باد
كه اي كاش مي تپيد تا ابد در كنار قلب تو

خلوت عشق

 

شب داشتم توي خيابان هاي شهر عشق قدم مي زدم گذارم افتاد به قبرستان عشق خيلي تعجب کردم تا چشم کار مي کرد قبر بود . پيش خودم گفتم يعني اين قدر قلب شکسته وجود داره ؟؟ همين طور که مي رفتم متوجه يک دل شدم انگار تازه خاک شده بود . جلو رفتم و ديدم روي سنگ قبر چند تا برگ افتاده کنار قبر نشستم و براش دعا کردم وقتي برگ ها را کنار زدم ديدم .... اون دل همون کسي بود که باعث شده بود دل من خيلي وقت پيش ها بميره

قلب شکسته

 تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. . تنهايي را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد
ميدوني سخت ترين روز چه روزيه ؟؟؟
روزي که قلبهايي که در کنار هم براي هم مي تپيدن از هم جدا بشن .دلهايي که محرم هم بودن محرم دل کس ديگري بشن

عشق یعنی این

تک خواننده محبوب قلب های ایرانی

محسن یگانه

بی وفایئ

بی وفا گذاشتی رفتی  من که تنهایی می میرم

می دونستی نا مروت که به عشق تو اسیرم

 فکر این دلو نکردی زدی با نگات شکوندی

دفتر  دلم رو بردی ولی عشقمو نخوندی

وسط جاذه ی احساس منو تنها جا گذاشتی

برو گمشو بی لیاقت روی حرفات پا گذاشتی

چه شبا که صبخ نکردم واسه تو دعا نکردم

واسه دیدن یه لحظه ات هی خدا خدا نکردم

رد پای بی وفاییت مونده بازم رو دل من

رنگ تار نا امیدی رو خدا زد رو گل من

رفتی ؟

باشه به سلامت تقصیر سادگیامه

ولی رسم مردی این نیست چوب دل دادگیامه